با تشکیل امپراتوری هخامنشیان، مرزهای ایران در جنوب و جنوب شرقی، خلیج‌فارس و دریای عمان تثبیت شد. اهمیت استراتژیکی این حوزة دریایی که از هزاره‌های پیش از میلاد آشکار شده بود، حاکمان ایران را به نقش‌آفرینی نظامی و اقتصادی در نیمة شمالی و جنوبی خلیج‌فارس واداشت. بررسی جایگاه این حوزة دریایی از دیدگاه نظامی و اقتصادی و اثر آن بر سیاست‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت دولت هخامنشی هدف اصلی این نوشتار است. ایجاد همگرایی و امنیت جمعی بدون تحمیل الگوهای فرهنگی و اقتصادی، تقویت نظامی و شکوفایی بازرگانی دریایی از دستاوردهای حضور هخامنشیان در این منطقة راهبردی بود.

 واژگان کلیدی: خلیج‌فارس، دریای عمان، اهمیت نظامی و اقتصادی، سیاست خارجی، هخامنشیان